Türkiye Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu Araştırma Enstitüsü (DİSK-AR) Türkiye İstatistik Kurumu TÜİK’in 15 Şubat 2018 günü açıkladığı Kasım 2017 dönemi Hanehalkı İşgücü Araştırması ile Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından açıklanan Kasım 2017 dönemi sigortalı istatistiklerini değerlendirdi.
TÜİK tarafından açıklanan dar tanımlı (standart) işsizlik oranı geçen yılın aynı dönemine göre 1,8 puan azalarak yüzde 10,3 olarak açıklandı. Geniş tanımlı işsizlik ise vahametini koruyor. Ümitsiz olanların sayısı 621 olarak açıklanırken, iş aramayıp çalışmaya hazır olanların sayısı ise 1 milyon 598 olarak hesaplandı.
İşsizlik artıyor
Geniş tanımlı işsizlik yüzde 17,6,
Geniş tanımlı işsiz sayısı 5 milyon 981 bin,
Resmi işsiz sayısı 3 milyon 275 bin,
Genç işsizliği yüzde 19,3,
Tarım dışı işsizlik yüzde 12,2,
Yüksek öğrenim kadın işsizliği yüzde 16,6,
Tarım dışı genç işsizliği yüzde 29,8,
Kadın işsizliği yüzde 13,4,
Genç kadın işsizliği yüzde 25,
Son bir yılda zorunlu sigortalıların oranı yüzde 91’den yüzde 87’ye gerilemiştir. Öte yandan çırak, stajyer ve bursiyerlerin oranı yüzde 2,1’den yüzde 6,8’e yükselmiştir.
Tablolar nasıl oluşturuluyor
Bilindiği gibi TÜİK tarafından açıklanan dar tanımlı (standart) genel işsizlik oranı işgücü piyasalarındaki durumu bütün boyutlarıyla ortaya koyamıyor. Dar tanımlı/standart işsizlik hesaplarının taşıdığı kısıtlar ve sorunlar nedeniyle, işsizliğin gerçek boyutlarının anlaşılması için alternatif işsizlik verilerine ve diğer işsizlik türlerine bakmak gerekiyor.
TÜİK tarafından kullanılan standart işsizlik tanımı referans dönemi içinde istihdam halinde olmayan kişilerden iş aramak için son dört hafta içinde iş arama kanallarından en az birini kullanmış ve iki hafta içinde işbaşı yapabilecek durumda olan 15 ve daha yukarı yaştaki kişiler işsiz kabul edilmektedir. Bu hesaplama yöntemi işsizliğin gerçek boyutlarının anlaşılmasını zorlaştırmaktadır.
Geniş tanımlı işsizlik hesaplaması klasik dar tanım kapsamında yer alan işsizler yanında, iş bulma ümidini kaybeden işsizleri, iş aramayan ancak çalışmaya hazır olan işsizleri, mevsimlik ve zamana bağlı eksik çalışanları kapsayan alternatif işsizlik tanımıdır. Çalışma ekonomisi literatüründe kullanımı giderek artan bir hesaplama yöntemidir.
