Emperyalizmin, özellikle Amerika ve NATO’nun Ecevit hükümeti üzerinde baskıları biteviye artıyor. Bu hükümet emperyalistlere, gericilere ödün verdikçe, emekçi yığınların, ilerici örgütlerin üzerine gittikçe halk arasında etkisini daha da yitiriyor.
Bununla yan yana süregen bunalım bütün hızıyla derinleşiyor. Sınıf savaşımları sertleşiyor. Uygulanan sıkıyönetim ve faşist saldırılara karşı geniş halk yığınları arasından gelen tepkiler büyüyor. 1 Mayıs gösterileri, İzmir’de NATO karargahının önünde, yüz bin ağzın birden; “NATO’ya Hayır!” haykırışları ulusal bağımsızlık için savaşın somut örneğidir. 1 Mayıs’ta ordunun halkın üzerine sürülmesi ulusal bağımsızlık, sosyalizme açılan ileri demokratik bir düzen için, bunu sağlayacak politik bir erk için savaşın yeni boyutlar almakta olduğunu gösteriyor.
Yazının devamı için tıklayınız.
