Kişilerin yaptığı iş ile sağlık durumları arasında güçlü bir ilişki olduğu uzun zamandan beri bilinmektedir. Bu nedenle çok uzun zaman öncesinden başlayarak çalışan sağlığı üretim güvenliğinin bir parçası olagelmiştir. Ancak hastalarına yaptıkları işi sormayı hekimlik pratiğinin bir parçası olarak uygulayan Dr. Bernardino Ramazzini’den itibaren çalışan sağlığı ile yapılan iş arasındaki ilişkinin farklı bir bakışla ele alındığı iddia edilebilir.[i]
Bu bakış açısını daha iyi değerlendirebilmek için Dünya Sağlık Örgütü’nün (DSÖ) sağlık tanımına göz atmak faydalı olacaktır. DSÖ sağlığı, “sadece hastalık ve sakatlığın olmayışı değil, bedence, ruhça ve sosyal yönden tam iyilik hali” olarak tanımlamaktadır.[ii] Bu bakış açısı çalışanın “bedence, ruhça ve sosyal yönden tam iyilik halini” tehdit eden çalışma şekli ve alanı ile ilişkili her durumun iş sağlığı sorumluluğu olduğunu düşünebileceğimiz anlamına gelmektedir.